Bitmeyen yağmur damlalaları sanki gözümün içinden akıyorlar... Yalan bir yaşamın kopyasını yaşıyorum bu bedende. ne kadar sürecek bilmediğim bu yolculuk giderek azaba dönüşüyor. bir çözüm bulmak istiyorum ama içinden çıkamadığım karanlık beni olduğum yere saplıyor.

Başım dönüyor, dönüyor, dönüyor...
Havada süzülen bir kuş gibi hafif ama aynı zamanda birazdan yere çakılacak bir et parçası gibi cansız hissediyorum.

Kötü bir gün olduu besbelli, kendimden geçiyorum yazarken.
Hayatımın en belirsiz haftasını yaşıyorum. aldığım kararlar bütün yaşamımı şekillendiriyor, ben kimi zaman piyonum kimi zaman vezir kimi zaman da kale... Ama bir türlü hamle yapamayan ben, amma çok hamle yaptım. Yanlış ya da doğru aldığım kararları uygulayacağım.