Uzun sürdü ayrılık... Hüzünlü olmak mı gerekiyor yazabilmek için? Oysa ben ne kadar çok seviyorum sonbahar günlerinde hafif esen rüzgarıla birlikte gelen yağmurları... Herşey yolunda gitmiyor herzaman ki gibi. Ne zaman gitti ki zaten değil mi? Eğer öyle olsaydı neşesi kalırmıydı hiç bizim çileli hayatımızın. (Kendimize yalan söylemekten ne zaman vazgeçeceğiz acaba?)

Kendimi fantazi yazarı gibi hissediyorum. Birden kendi romanımın içine dalıyorum ve bilmiyorum sonrasını ama bundan zevk aldığımı söylemeliyim...