Bazen yaşadığımız hayattan umudumuzu kesiyoruz. Anlamsızlıklar içinde kaybolup gidiyoruz. Tutunacak hiçbir dalımızın kalmadığını düşündüğümüzde (ve hala yaşıyorsak) nedir bizi bağlayan şey hayata?

Ben çoğu zaman yaşama sevincimi kaybediyorum.
Sokaklarda dolaşarak yalnız başıma,
tutunacak bir dal arıyorum kendime...
Zor ama yaşamak yine de güzel şey be kardeşim...